تفاوت "تيپ" و "شخصيت" ؛
تيپ ؛ جمع شدن ويژگي هاي مشترك عده اي در يك انسان ، تيپ ميشود . آدم هایی که خلق و خو و رفتار و کردارشان قابل پیش بینی است مثل قصاب، بسیجی، اخوند و ...
ويژگي هاي مشترك هم صنف هاي خودش … تيپ موجودي است كه ابعاد و زاويه هاي مختلف نداره و قابل پيش بيني است .
براي مثال ؛ "فردين "يك تيپ ادم جوانمرد است . چارلي چاپلين يك اواره درويش مسلك .
رضا براهنی در کتاب « قصه نویس» در مورد تیپ و نمونه ی فردی می گوید، « قصه نویس، ممکن است شخصیت خود را به عنوان یک تیپ انتخاب کند و با به عنوان یک فرد، یک تیپ تا حدی قبلاً در اجتماع به صورت آماده وجود دارد . یک مالک، یک دهاتی، یک مدیر کل بوروکرات، یک انقلابی و… اجتماع به صورت تیپ های مختلف وجود دارند. ولی انتخاب قصه نویس از این تیپ ها بستگی به نحوه ی تفکر و ادراک خود قصه نویس دارد.به این معنی که ممکن است قصه نویس، تیپی را انتخاب کرده و او را همان طور که هست، نشان دهد. هر تیپی، موقعی که وارد قصه می شود، با خود، وسواس ها ، احساس ها و اندیشه های طبقه ی خود را به همراه می آورد و وارد قصه می کند.»
« بنابراین، نمونه های نوعی- تیپ- افرادی هستند که نشان دهنده ی یک طبقه یا قشر از جامعه به شمار می روند. و قابلیت ها و خصوصیات کلی آن طبقه را با خود دارند. این قهرمانان نوعی، قدمتی بیشتر از شخصیت های فردی دارند و در داستان های اولیه بیشتر دیده می شوند. البته تیپ ها با توجه به دوران های مختلف اجتماعی و شرایط سیاسی جامعه تغییر می کنند و هر دوره ی به‌روزی باعث پدید آمدن تیپ های به‌روز می شود.

شخصيت؛
بازيگر شخصيت بازيگري است كه شخصيت خلق ميكنه كه آميزه اي از روان و روح خود است . کسانی که خصلت های تیپیک ندارند. آدم هایی که خیلی قابل پیش بینی و تشخیص نیستند. ما در داستان از تیپ بسیار زیاد استفاده می کنیم چون فرصت ساختن یک شخصیت وجود ندارد و راحت تر است.
بیان کننده ی تمایزات روحی، روانی، جسمی و ... هر انسان از انسان دیگر است در خروجی کاراکتر معنایی عام پیدا می کند در صورتی که شخصیت مختص انسان است و در مورد او معنا پیدا می کند.رضا براهنی در کتاب قصه نویسی اش می گوید: "شخصیت ، شبیه شخصی است تقلید شده از اجتماع که بینش جهانی نویسنده بدان فردیت و تشخیص بخشیده است."
در ادبیات، شخصیت، فرد ساخته شده ایست که مانند اشخاص حقیقی از قابلیت هایی برخوردار است و با این خصوصیت ها در داستان و نمایش ظاهر می شود ،اعمال و گفتاری که از اشخاص داستان سر می زند باید به گونه ای با خصایل و مشخصه های خاص آنان هماهنگی و ارتباط داشته باشد.